[ گفتار علاء الدولهء سمنانى ] قسم چهارم : معتقد طايفه‌اى از اهل سنّت است كه به تولّد آن جناب ، بلكه به رسيدن او به مقامات عاليّه قايل‌اند ، و لكن گويند : بعد از اين‌كه نوزده سال در رتبهء قطبيّت باقى ماند ، وفات كرد . علاء الدّولهء سمنانى از اين طايفه است ؛ چنان‌چه در تاريخ خميس و غير آن از او نقل كرده‌اند كه در مقام بيان تمام ذكر ابدال و اقطاب گفته است : به مرتبهء قطبيّت محمد بن الحسن العسكرى رسيد و او چون پنهان شد ، رسيد و در دايرهء ابدال داخل شد و به تدريج از طبقه‌اى به طبقه‌اى ترقّى كرد ، تا اين‌كه سيّد ابدال گرديد و قطب در آن‌وقت ، على بن حسين بغدادى بود . سپس وفات كرد ، در شونيزيه مدفون شد و محمد بن الحسن العسكرى بر او نماز گزارد و در جاى او نشست و تا نوزده سال در رتبهء قطبيّت باقى ماند . آن‌گاه خداى تعالى او را از اين جهان با روح و ريحان برد و عثمان بن يعقوب جوينى خراسانى قائم مقام او شد و بر او و جمع اصحابش نماز كرد ، او را در مدينهء رسول دفن كردند تا آخر مزخرفاتى كه گفته و در نقل آن‌ها تضييع حقّ قلم و كاغذ است . قاضى حسين ميبدى ، شارح ديوان امير المؤمنين در اين عقيده با او هم‌داستان و در اين مضمار فرسى رهانند ، گويا او اين عقيده را از علاء الدوله برداشته و مزخرفات چندى از اين مقوله ، در شرح ديوانش نگاشته است . [ توجيه نظر سمنانى ] اعتذار من العلاء السّمناني عن السيّد القاضى النورانى : مرحوم قاضى - نوّر اللّه - در مجالس المؤمنين ، به حسن فطرت ، در مقام معذرت ابن سمنانى برآمده به اين‌كه مىتوان گفت ؛ آن محمد بن الحسن العسكرى كه در سامرهء بغداد متولّد شده نيست ، بلكه محمد بن حسن ديگرى بوده كه در عسكر اهواز يا عسكر مصر بوده ، در گذشته و خدمت شيخ ، تشخيص حال نفرموده ، با آن‌كه آن‌چه در اين رساله به او منسوب است ، با آن‌چه در فصل نبوّات و ما يضاف اليها از رسالهء بيان